Page 104 - Ege Life Dergisi 156. Sayı Ocak 2021

KÖŞE YAZISI

Bundan birkaç yıl önce belki hatırlarsınız ile virüs nedeniyle buluşamadığımı düşünüyorum
“Black Mirror” isimli bir dizi çok popüler ol- da acaba bu varsayımdan öte gerçek bir olguya
muştu televizyon dizilerinde. Sadece bir mı dönüşüyor?
bölümünü seyrettikten sonra korkmuş
ve kendime şunu söylemiştim: “ben, Annem ve kardeşim ile bu virüs
bu dünyada yaşamak istemiyo- çıktığından bu yana kucaklaşamı-
rum”. Herkesin gözlendiği, hare- yorum çünkü eğer birimiz hasta-
ketlerinin kontrol altına alındı- lığı kaptık ise, ona geçirmeyelim
ğı, ruhsuz, sanal bir dünya, aca- diye. Sarılmanın, öpmenin, do-
ba geleceğinin müjdelerini mi kunmanın bir insan ruhuna iyi
veriyordu bizlere? gelen bir his olduğu, bilimsel
kanıtlanmış bir gerçektir. Eğer
Korku, güven ve ümit ol- kucaklaşmayı unutursak, aile
mazsa, acaba aynı “Black Mir- bağlarımız bile ne kadar de-
ror” dizisindeki gibi mi bir ğişecek farkında mıyız? What-
yeni gelecek bu mu olacaktı? sapp’dan gelen mesajlarıma ba-
Ne korkunç değil mi? Acaba kıyorum. Biraz karikatür şek-
hastalık bana bulaşır mı? Ona linde aktarılmaya da çalışılsa,
sarılmasam mı? Onunla yakın te- “evlere sığmıyoruz” diyorlar. Çok
masta bulunmasam mı? Sadece bu haklı bunu çizenler, gerçekten sığ-
üç soru cümlesi bana neyi hatırlatı- maz olduk evlerimize, işyerlerimize.
yor! Dost sohbetlerini… Yani tam bir Sanki birden “dört duvar “arasına hap-
Akdeniz ülkesi bizlerin yıllardır alıştığı sedildik. Hapisteki kişiler, umutlarını,
alışkanlıklarımızdan vazgeçmemiz gerek- hayallerini kaybederler. Sarılacak hiçbir şey
tiğini. Yaz başından bu yana bazı arkadaşlarım bulamazlar. Umut olmayınca da günler geçmez.

102 Ege Life OCAK 2021