Page 98 - Ege Life Dergisi 134 Sayı Şubat 2019

KÖŞE YAZISI

DÜ N Y A

VA T A N D A Ş I

Prof. Dr. MELTEM ONAY
Celal Bayar Üniversitesi
Yönetim ve Organizasyon Bölümü OLMAK
meltemonay@egelife.com.tr

Oldum olası gezmeyi, yeni bir yerleri görmeyi seviyorum. Belki Ancak çok kısa bir zaman önce Cezayir’e yapmış olduğum gezi,
de bu kadar renkli bir kişiliğe sahip olmamım nedeni bu olabilir. beni şimdiye kadar hiç unutamayacağım farklı diyarlara götür-
Uzun yıllardır, dünyanın pek çok ülkesini gezdim. Her ülkenin dü. Bir ülkenin sadece tek bir şehrini görerek, karar vermek pek
anıları, hafızamda ilk gittiğim gün gibi taze duruyor. Bazı ülke- mümkün gözükmese de Cezayir’in başkenti Cezayir’de yaşadığım
lerde, doğanın güzelliklerine hayran oldum. Bazılarında insana iki günlük kısa gezi, beni çok derinden etkiledi. Beni, tarihin, in-
vermiş oldukları değeri fark ederek, takdir ettim. sani değerlerin, sevginin ancak bir arada kucaklaşmış olduğu kü-
çücük bir kalbe taşıdı.
Bazılarında geçmişin yansımalarını, bazılarında ise fakirliğin
ve yoksulluğun bir ülke insanını ne hâle getirdiğine tanık oldum. Yıllar önce, bir “Dünya Vatandaşı” olduğumu fark ettiğimden
bu yana, gittiğim ülkelerin kültürleri ve yaşam şekilleri ile daha
yakından ilgilenmeye başladım. Bu duygulara sahip olmamı etki-
leyen en büyük neden, şüphesiz, üniversitede ilk defa düzenlemiş
olduğum “Uluslararası Kültür Festivali”ydi.

Bundan yıllar önce, şimdi ne yazık ki, çok azaldı; üniversitemi-
ze farklı ülkelerden öğrenciler gelmeye başlamıştı. Onları ilk defa
koridorlarımızda gördüğümde, içimden bir annelik güdüsünün
etkisiyle, hepsini kucaklama isteği uyanmıştı. Hiç bilmedikleri
ülkeye, tek başlarına gelmişlerdi. Yalnızdılar ve tutunacak bir dal
arıyorlardı. Bunu fark edince, hemen toplayabildiğim bütün ya-
bancı öğrencilerimi odaya çağırdım. O dönemlerde okulumuzda
“Genç Liderler Kulubü” isimli bir kulübümüz vardı. Kulüp üye-
leri ile, okul günlerimizin hem eğlenceli hem de bilgiyi paylaşıma
yönelik çeşitli aktiviteler yapıyorduk. Yabancı öğrencilere bir tek-
lif sundum, “haydi hep birlikte bir uluslararası etkinlik yapa-
lım”. O gün, bütün öğrencilerin gözlerindeki parıltıyı hiç unut-
muyorum. Onlardan çok zor bir görev istediğimin bilinciydim,
çünkü bu etkinlikte hem kendi ülkelerine has yemekler yapacak-
lardı, hem de geleneksel danslarını göstereceklerdi.

Ekonomik olarak hiçbir şekilde destek alamayacağımızı
bildiğimiz için, işimiz zordu. Çünkü, her yemek bir masraftı
ve ciddi bir emek istiyordu. Bu etkinliği 6 Mayıs “Hıdrellez
Bayramı”na getirmeye çalışmıştık çünkü aynı gece ateşin üze-
rinde atlayacak ve bir arada olmanın tadını çıkaracaktık. Öyle
de oldu. Gecenin sonuna doğru, tam 200 yabancı öğrenci ile el
ele tutuşup, halay çekerken kendimi bulduğumda, bir Dünya

96 Ege Life ŞUBAT 2019