Page 42 - Ege Life Dergisi 160. Sayı Mayıs 2021
P. 42
GEZİ YAZAR
meye başladım. Buradaki yaşam çok enteresan, iç içe ve samimi.
AT ARABALI TANITIM Ayvalık’ın ikinci yüzü burası ama ben birinci yüzü olarak görü-
Ressam Arif Buz, Ayvalık’ın arka sokaklarını, yaşamını yorum bunu. Yıllardır Ayvalık’ın yerli halkı tarımla, zeytincilikle
anlatan yüzlerce resim yaptıktan sonra, son olarak Ayvalık’ta ve pamukla uğraşıyor. Tütün falan kalmadı. At arabası da birkaç
yaşayan Romanları en ince ayrıntılarına kadar resmetmiş. tane kaldı. Herkes bozdu at arabalarını. Aslında bu Ayvalık’ın za-
9/8’lik sergisinin tanıtımını da bizzat kendisi yapmış. Ayva- ten geleneğiymiş. At arabalarıyla pazardan alınan eşyalar, odun,
lık’a özgü ancak şimdilerde sayıları hızlı bir şekilde azalan at kömür taşınıyormuş. Para karşılığı bu işi yapanlar varmış. Burası
arabası üzerinden Ayvalıklı sanatseverleri sergiye davet etmiş çok eski bir yerleşim yeri olduğu için sokakları dar. Bu dar sokak-
ve renkli bir sunum yapmış. Öyle ki sergi yerli ve yabancı yüz- larda ancak at arabası veya küfeyle yük taşınabiliyor. Daha sonra
lerce sanatsever tarafından günlerce ilgiyle izlenmiş. motorize şeyler çıktı, at arabalarına gerek kalmadı. Hayvan besle-
mek masraflı. Fakir halk hayvanların yemini otunu karşılayamı-
yor. Orada bozuldu yani bu at arabası geleneği” diye anlatıyor.
Yaban çiçekleri serisi büyük ilgi görüyor
Arif Buz, kırlardan topladığı karabaş otu, hardal çiçeği, gelin-
cik, papatya gibi çiçekleri çizerek oluşturmuş ‘Yaban Çiçekleri Se-
risi’ni. Öncesinde Ayvalık evlerini, sokaklarını, binaların rengini,
yıkılmışlıklarını tuvale yansıttığını, bir noktadan sonra kendi ka-
rakterini yansıtma zamanının geldiğini söylüyor. Bir dönem Ay-
valık gecelerini çalıştığını, bu sergiyi İzmir, Bornova’da ‘Arman
Dans Atölyesi’nde sergilediğini, Ayvalıklıların bu sergiyi henüz
görmediğini anlatan ressam Buz, ‘’Ayvalık geceleri sergimden
elimde bir tane resim kaldı. Sadece yakın arkadaşlarım görebildi o
sergiyi. Ondan sonra Ayvalık’ta geniş kapsamlı bir Ayvalık belge-
seli geldi. Beş tepeden Ayvalık’ı resmettim. Bununla başladı zaten
büyük çıkış. Diptik dediğimiz tuvalin yan yana geldiği ‘Çamlık’ta
rin nasıl geçtiğini şöyle anlatıyor: “Burada ilk önce atölyem yoktu. Hıdırellez’ diye bir çalışmam var” diyor.
Evlenince evin bir odasını yatak odası, arkadaki odayı da atölye
yaptık. Fakat orada olmadı, etraf batıyor, kirleniyor diye hanımla Fikret Mualla, Utrillo ve kendi çizgisi
biraz sorunlar yaşadık. Sonra aşağıdaki pasajdan bir dükkân tut-
tum, uzunca bir yıl orada çalıştım. Burası eski bir yapı, tabii şimdi Sanat yaşamında, Fikret Mualla’yı renk olarak seçtiğini, da-
hanımlar düzgün bir yer istiyor. Çatısı akmaya başladı. Buranın ha önceki yıllarda Fransız ressam Utrillo’dan etkilendiğini ifa-
tadilatını yaptık. Arkadaşım Mustafa Sevinç’in atölyesi yoktu. Bir de eden Arif Buz, “Resim sanatını bilen akademik üstatlar, bana
süre iki arkadaş çalıştık. Evin giriş katı kadın kuaförü, üst katım senin resmin, çizgin güzel dediler, çizgiye hakimsin, kendin ol
tamamen atölye.”
yeter dediler. Ben de karakterimi ortaya çıkarttım. Ondan sonra
At arabacılar heykeliyle
başlayan yaşam
41 yıldır Ayvalık’ta; bir
elinde tarak, bir elinde fırça
palet, arka sokakları tuvale
yansıtan Arif Buz, arka so-
kaklardaki yaşamın kendi-
sini daha çok cezbettiğini
söylüyor. Gözlemlerinin ta-
rihi At Arabacılar Meyda-
nı’ndaki at arabacılar hey-
keliyle başladığını belirten
ressam Buz, “Deformatik
formlar, at arabası gibi kay-
bolmaya yüz tutmuş şeyler
ilgimi çektiği için onları çiz-
40 Ege Life NİSAN 2021

