Page 67 - Ege Life Dergisi 114. Sayı Haziran 2017
P. 67

Kütahya’yı komşu kapısı yaptık, kaç kez gittik bilmiyorum,   ğında. Ardından yolumuzun üzerindeki Kula çarşısını gezmeden
            onlarca olmuştur herhalde. Yıllar önce Kütahya denilince aklıma   geçmek olmaz. Her gezide yaptığımız gibi çarşı içinde salaş kah-
            bozkırlar gelirdi nedense. Dağlık, kıraç, yeşili olmayan bir kent   vede acı Türk kahvelerimizi içtik. Bir süre çarşıda oyalandık, el işi
            düşlerdim. Bir de hiçbir zaman Kütahya ve çevresine gitmemiş-  göz nuru emek isteyen ustaların çalışmalarını keyifle izledik. Yor-
            tim, işim olmamıştı oralarda. Ne zaman ki geziler başladı, o za-  gancısından, demircisine, bakırcısından kalaycısına kadar... Son
            man yanıldığımı gördüm. Simav-Gölcük, Martlı Şelaleleri ve daha   ustalar ve artık bu meslekleri kimler yaşatacak diye düşünüyoruz.
            niceleri, yeşili bırakın, yemyeşil bir bölge. Doyamıyor insan doğal   Yolda giderken bunları düşündük hep. Teknoloji, el işi ve emek işi
            güzelliklere.                                      o kadar çok mesleği yok etti ki...























                                                                  Bu sohbet eşliğinde Gediz’e ulaştık. Yemekten kanatlarımız çı-
                                                               kacak artık ama yine tavuk inciği satın aldık, yanına bir şişe rakı,
                                                               canı çekenlere bira ve salata yapmak için malzeme. Artık yolculu-
                                                               ğun en keyifli bölümü başlıyor.

                                                                  Murat Dağı’na Gediz-Altıntaş üzerinden ulaşılıyor ve mesafe
                                                               yaklaşık 30 kilometre. Çevre yemyeşil, meşe ağaçları yol boyunca
                                                               sıralanıp gidiyor. Zirveye kadar irili ufaklı köylerden geçiyoruz.













               Kısa bir süre önce Tetik Yaylası, Murat Dağı’na bir yolculuk
            yaptık. Geç saatlerde ulaştık zirveye. Acı ama gerçek, bugüne ka-
            dar hiç yaşamadığımız bir olay ile karşılaştık. Ormancılar bize ilk
            defa izin vermedi. Ormancılar demeyelim adına, bir ormancı şe-
            fi, nedense direndi. O karanlıkta, o yorgunluğun üzerine İzmir’e
            geri döndük. Sabaha karşı evlerimizde olduk. Ama inat ettik, biz
            Murat Dağı’nda kamp kuracağız, diye. Öyle de oldu.

               İki hafta sonra Orman Bölge Müdürlüğü’nden izinler alındı,
            yine sabah erkenden buluştuk ve yola koyulduk. Bu kez yollarda
            börek, çörek yemeden doğru Turgutlu’ya giriş yaptık ve meşhur
            çorbacıda karnımızı bir güzel doyurduk; hem de sabahın karanlı-


                                                                                                    HAZİRAN 2017 Ege Life   65
   62   63   64   65   66   67   68   69   70   71   72