Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, sucu tellal, keçi berber iken, tavşan bize çırak iken, annem beşiğini tıngır mıngır sallar iken zaman zaman içine girmiş…

Mitolojik karakterler varmış eskiden, çapkın tanrı Zeus, Hera, Nike, Athena, Semele, Dionysos, Afrodit, Ariadne… Sonra zaman geçmiş, dünya yuvarlakmış ama doğu batı diye ikiye ayrılıvermiş. Sonra Batı denilen dünyada Pamuk Prenses, Kül Kedisi- Sindrella, Rapunzel Doğu’da ise Alâeddin ve sihirli lambası, Simbad ve gemisi, Şehrazat’ın anlattıkları, Dede Korkut’un hikâyeleri Banı Çiçek ve Bamsi Beğrek var imiş.

Zaman zaman içine girmiş, zaman geçmiş, modern masalları yaşar olmuş insan Zeus, Vakko takımlarını giyinen ünlü bir sanayici olmuş belki, Afrodit,VictoriaSecret iç giyimleri ile dolaşır olmuş aramızda kim bilir… Bir vakit nargile içen biri şimdi borsa ‘broker’ lığı yapar olmuş belki de…

Joseph Campbell adlı bir Batılı masal ve mitoloji inceleme uzmanı ‘Kahramanın Sonsuz Yolculuğu’ adlı kitabında ve diğer çalışmalarında masalların şablonunu ortaya çıkarmış, daha sonra Propp adlı bir masal bilimci de şemalar yapmış durmuş… İkisinin de derdi masalların mantığını anlamakmış. Olağanüstü doğum, kahramanlık (olgunlaşma dövüşü), ad alma, avlanma- yola çıkış (uzaklaşma), aşık olma, sınavlar, eşikler, düğün hazırlığı, zindan (simgesel ölüm), şekil değiştirme (yeniden doğuş), erkeklerin toplumuna katılma, olağanüstü doğum… gibi bir döngü bulmuşlar…Her kahraman masalında bu aşamalardan geçermiş. Sınavlar, engeller, doğaüstü yardımcılar, sihirli iksir ve sonunda ödüller…

Batı masallarındaki kadın tipi olarak Pamuk Prenses ve Kül Kedisi varmış. Her iki kızımız da ‘beyaz atlı Prens’leri ile karşılaşmış mutlu sona ermişler. Pamuk prenses prensi ile karşılaştığında ormanda aciz bir şekilde uyumakta imiş, Kül Kedisi ise doğaüstü güçler yardımı ile baloya gidebilmiş prensle tanışabilmiş fakat 12 olunca yine aciz duruma geri dönmüş ve Prens’i tarafından kurtarılmış. Yani Rapunzel de hapsolduğu kuleden saçlarını aşağı sarkıtarak prensi tarafından kurtarılmış, yani kızlarımız prensleri ile karşılaştıklarında aciz durumda olup prensleri tarafından kurtarılmış.

Oysa bir doğu masalı olan Banı Çiçek ve Bamsi Beğrek hikâyesinde, Banı Çiçek adlı kızımız Bamsi Beğrek adlı aşkı ile karşılaştığı zaman, her ikisinin de çok iyi koşan atları varmış ve Banı Çiçek en az Bamsi Beğrek kadar iyi atına binebiliyor, en az onun kadar iyi ok atabiliyormuş. Zira atları üzerinde ok atarken tanışmışlar. Yani Banı Çiçek beyaz atlı bir prensbeklemiyormuş zira kendisi atına zevkle biniyor ve kimse tarafından kurtarılmayı beklemiyormuş. Kavuşmuşlar ve mutlu olmuşlar.

Günümüzde kadın ya da erkek bir taraf kurtarılmayı bekler olmuş. Ya erkekler ‘hey ben bir kurbağayım beni öpersen prense dönüşürüm’ diyor, ya da kızlar beyaz atlı bir prens tarafından kurtarılmayı bekliyormuş. Oysa masalların mantığını anlasalar göreceklermiş ki hayat sınavlar, engeller, eşikler ve keşifler üzerine kuruluymuş. Kurtarılmayı beklemek tembellikmiş, herkes ‘kahraman’ mış ve herkes o çemberden geçmek zorundaymış. Kimse kimseyi kurtarmayacakmış. Ama Banı Çiçek ve Bamsi Beğrek karşılaşıp mutlu oldukları zaman herkes kurtulacakmış.