Yazarlar
Ahmet GÜREL
Berna BRIDGE
Beyza IŞIK.jpg)
Burakhan UYGAN
Cemre GÜMRÜKÇÜ
Çağnur ŞARMAN
Ferda Ercan UYULAN
Işık TEOMAN
Meltem ONAY
Necdet GONCAGÜL
Özlem DEMİRCANOrmanın tepegözleri: Yangın gözetleme kuleleri
Haber ve Fotoğraflar: Mehmet Emin Al
Ormanın sessizliğine doğru yol alırken, yeşile derinlik veren vadiler duruyordu yol boyu… Sağ yanımızda Tahtalı Barajı, sularıyla mavi, çevresiyle göl, içindeki kurbağalar için büyükçe bir deniz… Yangın gözetleme kulesine gidiyoruz. Menderes, Değirmendere, Malta Köyü sonrası yokuş ve toprak… Köylülerden yolu soruyoruz. Genç bir adam tarif ederken gideceğimiz yolu, işaret parmağıyla ormanı gösteriyor. İşaret yönüne doğru bütün hayatı içine alan yeşil bir resim tablosu duruyor. Yer yer sarı renklerle sonbahar… Asfaltın bittiği yerden ormanı aralıyoruz…
‘Yeşil’e maviden bakıyorlar
Mayıs ayında başlayan ve ekim ayının sonuna kadar dağbaşında yaşayan, gece gündüz ormanı gözetleyen Cingöz ailesine konuk olduk. Kuşların, börtü böceğin bile aşağılarda kaldığı Akkaya Gözetleme Kulesi’nde belki de kartal yuvası dememenin daha doğru olacağı bu yükseklikte yaşamın ve ormana göz-kulak olmanın hikâyesini anlatmak istedik sizler için. Yaklaşık iki saat süren bir yolculuğun ardından kuleyi görüyoruz. Derin bir soluk alarak arabayı kulenin kenarına çekiyoruz. Aile reisi Hasan Cingöz karşılıyor bizi. Merhabalaştıktan sonra yukarı çıkıyoruz. Eşi Ayşe ve on yedi yaşındaki oğlu Ahmet ile merhabalaşıyoruz. Kulenin terasından Seferihisar, Gümüldür ve Doğanbey sahilleri görünüyor. Hava sisli olsa da biraz, bütün ihtişamıyla masmavi gökten rengini alan sonsuzluk duygusunu besleyen bir deniz, denizi süsleyen kum tanelerinden upuzun bir gerdan… Kule, gökyüzünden yeryüzüne açılan büyük bir pencere gibi duruyor… ’Yeşil’e yukarılarda maviden bakıyorlar.
Babadan kuleci
Hasan Cingöz ile kulenin ikinci katında söyleşiye başlarken hiç boş kalmayan çay bardaklarımız ve ikramlarıyla beraber kaç yıldan beri bu işi yaptığını soruyoruz. Birkaç dakika önce Menderes ve Helvacı Köyü’nde iki ayrı yangın çıkmış. Söndürme çalışmaları sürüyordu. Telsiz sesleri arasında geçmişine doğru bakarak 34 yıl öncesine gitti. “Benim babam da kuleciydi. Ormanda büyüyen bir olarak 1977 yılında başladım. Yaklaşık 34 yıldır Orman Bölge Müdürlüğü’nde görevli olarak çalışıyorum. Eşim Ayşe de mevsimlik işçi olarak çalışıyor. 17 yaşında bir oğlum var bizimle burada yaşıyor. Görevli değil ama yanımızda. Eşim ile 24 saat gözetleme yapıyoruz. Hayatımızın altı ayı bu kulede geçer” diyor. Gündüz güneşin, gece ise kocaman yıldızların altında karanlığa doğru bakarak ormanın güvenliğini koruyorlar. Yaklaşan yangını ilk onların görmesi gerektiği gibi, tehlikeyi de herkesten önce onların sezmesi gerekiyor. Herhangi bir duman görür görmez en yakın arazöz ve ekibin bulunduğu yere bildiriyor. Yangının hangi yöne doğru büyüdüğü, rüzgarın hakim yönüne göre bilgi verilerek yangının bir an önce söndürülmesinde hayati bir rol oynuyorlar.
...
Devamını Ege Life'ın Ekim sayısında bulabilirsiniz.
