"EVET!.."

Cemre GÜMRÜKÇÜ

Bir düğün düşünün, rüyalar gibi… Sarışın, mavi gözlü bir gelin, yakışıklı bir damat. Bembeyaz masaların arasından fişeklerle geldiler, “Evet” dediler.  O günden daha fazla heyecanlandığım bir günü hatırlamıyorum bile.

Tarih 9 Eylül Cuma… Kırmızılar içinde süzülen, ayağındaki topuklulara aldırış etmeden durmaksızın oynuyor. Elinde kınası… Hem şaşkın, hem mutlu…  Masmavi gözlerle baktığı kendi kına gecesini nasıl gördüğünü bir o biliyor! Gece bitiyor eve dönüyoruz, günün yorgunluğu ben buradayım derken herkes göz ucuyla Merve’ye bakıyor bir bir… Efkâr dağıtmak vaktinin yaklaştığını hissediyorum. Kuruluyor mezelere bürünmüş bir büyük sofra, en güzel meze de masayı dolduran dostlar… Anılar muhabbete dönüşürken kahkaha hiç eksik olmuyor masamızdan. Sabahı sabah ediyoruz.

Tarih 11 Eylül Pazar… Ev işlerini sevmemesine rağmen sabah kalktığımda mükellef bir kahvaltı hazırlamış. Evdeki misafirlerin uyanmasını beklerken bir yandan da biber közlüyordu. Kahvaltı edildi, herkes heyecanlı… Saat 11.00… Makyözü geldi ve beraber kuaföre gittik. Yoğun bir gün bizi bekliyor…

Makyajı yapılırken kıpırdamadan oturduğu sandalyesinde gözlerine bakınca anladım içinin kıpır kıpır olduğunu. Hissedilir bir enerji yayıyor etrafına. Makyajı bitiyor, kuaförü altın sarı saçlarını tarıyor. Gelinliği giyme vakti… Kusursuz bir görüntüsü var. Artık annemin yanına evimize gidebiliriz…

Merdivenlerden çıkarken bir çığlıkla kaldırıyorum kafamı. Dayanamamış birkaç merdiven inmiş öyle bekliyor. “-Anneeemmmm” diye bağırıyor Merve’yi görünce “-Benim güzel kızım…”

Herkes bizim evde, aylardır görmediklerimden, her gün gördüklerime... Akrabalardan, arkadaşlara, dostlara kadar... Ev ana baba günü.

Herkes teker teker doluşuyor arabalara, düğün alanına gidiyoruz... Bembeyaz masalar üzerinde rengarenk kokteyllerle karşılıyor bizi. Heyecanlı bekleyiş sürüyor. Müzik değişiyor, ışıklar kısılıyor birden!  Arka taraftan yükselen karmaşık sesler eşliğinde fişekler yakılıyor. Fişek ışığının aydınlattığı gelin ve damat gözüküyor girişte. Nikah memurlarını takmışlar peşlerine yürüyorlar alana doğru...

Malum soru soruluyor. “Hasan kızı Merve, Mustafa oğlu Alper’i hastalıkta sağlıkta… “ “Evet”  diye bağırıyor! Damat için de tekrarlanıyor aynı soru hem de iki kez  “Evet” dedirtiyor nikah memuru! Kalabalığın arasından sesleniyorum “Merve ayağına bas.” Damadın ayağına da basıldığına göre artık kendimizi inandırma vakti geldi. O evlendi…

Şuanda Bodrum’da balayındalar. Sosyal paylaşım sitelerinden gördüğüm kadarıyla dalgıçlığa merak sarmışlar, denizde balık besliyorlar =) Ve en önemlisi mutlular! Geçen ay düğün planlanırken, ben de bu yazıyı planlıyordum. Belki siz de istemişsinizdir, en kıymetlinize eşsiz bir hediye verebilmeyi. Ben de bu sayfadan gönderiyorum onlara iyi dileklerimi. Dilerim hayatları boyunca çok mutlu, huzurlu ve sağlıklı bir aile olurlar.

Seni çok seviyoruz Merve…
Ümran, Cemre, Sümeyra…